Magnez i alergie skórne

Dodany 16.07.2014

Magnez pełni w naszym organizmie wiele istotnych funkcji przez co odgrywa wiele ważnych ról w prawie każdym procesie fizjologicznym. Występuje on głównie w kościach i mięśniach, w których jest go prawie tak samo dużo, jak jonów potasu, a dokładniej rzecz ujmując występuje wewnątrz komórek budujących wymienione struktury. Przykładów jego fizjologicznego wszędobylstwa można wymienić wiele. Aktywuje on ponad 300 enzymów uczestniczących w przemianach węglowodanów, kwasów nukleinowych oraz białek. Magnez stabilizuje strukturę DNA i RNA, których udział w fizjologii nie wymaga komentarza. Mg2+bierze udział we wszystkich procesach przebiegających z wykorzystaniem energii, czyli z udziałem ATP. Magnez tworzy związki kompleksowe z fosfolipidami błonowymi, zmniejszając tym samym ich płynność i przepuszczalność, co przyczynia się do utrzymania stabilności błon komórkowych. Magnez odgrywa istotną rolę w krzepnięciu krwi inicjując m.in. kaskadę dopełniacza.

Za prawidłową gospodarkę magnezową u ludzi odpowiadają głównie jelita, które go wchłaniają oraz nerki, w których następuje odzyskiwanie magnezu z moczu pierwotnego.  Natomiast na płaszczyźnie komórkowej głównymi regulatorami jego wewnątrzkomórkowych poziomów są m.in. antyporty Na+/Mg2+oraz kanały TRPM6 i TRPM7. Najczęstszą przyczyną niedoboru magnezu, który u ludzi zwykle jest łagodny, jest jego zbyt niska podaż w diecie. Natomiast do przyczyn rzadszych, ale poważniejszych należy niewydolność nerek oraz terapia lekami moczopędnymi. O ile większość czytelników orientuje się, że jego niedobór może być przyczyną kołatania serca, bezsenności i skurczów dodatkowych mięśni prążkowanych (na przykład powiek), drętwienia kończyn, to nie wielu pewnie wie, że jego niedobór może upośledzać również odporność immunologiczną.

Spora ilość badań dowodzi związku między jonami magnezu i reakcjami alergicznymi, a przede wszystkim alergiami skórnymi (tzw. reakcja nadwrażliwości typu I i IV wg klasyfikacji Gella i Coombsa). Niedobór tego pierwiastka powodować może poszerzenie naczyń obwodowych, wzrost ilości produkowanych, a charakterystycznych dla reakcji alergicznych, immunoglobulin klasy IgE, w badaniach krwi obwodowej wzrost ilości neutrofilów i eozynofilów, powodować może degranulację komórek tucznych, podwyższenie stężeń cytokin prozapalnych i histaminy. Efektem niedoboru magnezu mogą być w końcu zmiany przypominające skórną atopię. Nieliczne badania kliniczne dowodzą, że suplementacja magnezu wpływa korzystnie na przebieg chorób alergicznych skóry i co ciekawe, zarówno stosowana ogólnie, jak i miejscowo. Udowodniono między innymi, że stosowanie okładów z wody z Morza Martwego, zawierającej MgCl2istotnie zmniejsza objawy związane z atopowym zapaleniem skóry. Skóra staje się wtedy mniej chropowata i mniej zaczerwieniona. Udowodniono również, że sole bogate w Mg2+potrafią hamować proliferację fibroblastów skóry właściwej, co okazuję się być zbawienne w terapii łuszczycy. W tym zakresie najbardziej skuteczne okazują się: MgCl2i MgBr2. Doustna suplementacja magnezu zawierającej znaczne ilości Mg2+poprawia skórne objawy u chorych z atopowym wypryskiem skóry i zapaleniem skóry (tzw. zespół AEDS, ang.atopic egzema/dermatitis syndrome). U tych chorych obserwuje się we krwi niższe stężenia IgE oraz wielu cytokin prozapalnych, czego nie obserwuje się w grupie chorych pijących wodę bez związków Mg. Podobnie u chorych,  u których występują skórne objawy uczulenia na nikiel (kolczyki, zegarki, bransoletki) doustne zastosowanie wyższej niż zwykle ilości jonów Mg2+hamowało objawy kontaktowego zapalenia skóry.

Podsumowując te kilka przykładów zaczerpniętych z piśmiennictwa naukowego należy stwierdzić, że wstępne wyniki badań związane zarówno z doustną suplementacją jonów magnezowych, jak i ze stosowaniem miejscowym soli zawierających Mg są bardzo obiecujące w aspekcie terapii alergicznych chorób skóry. Jak często bywa w medycynie, aby ostatecznie dowieść skuteczności takiego leku potrzebne są dalsze badania oceniające mechanizmy zależności miedzy tymi jonami, a reakcjami nadwrażliwości skórnej. Ilość przeprowadzonych do tej pory badań klinicznych w tej płaszczyźnie wciąż pozostaje naprawdę niewielka. Temat ten można zgłębić czytając na przykład artykuł pt.Wpływ magnezu na reakcje alergiczne skóryautorstwa mgr Joanny Błach i jej współpracowników, który ukazał się w Postępach Higieny i Medycyny Doświadczalnej w 2007 roku.

Komentarzy

  • Obecnie nie ma żadnych komentarzy

Nowy komentarz