Nie opłaca się szczepić przeciw wściekliźnie, bo i tak po ugryzieniu przez dzikie zwierzę czekają turystę zastrzyki.

W jesienno-zimowym sezonie wyjazdów w egzotyczne rejony świata, pamiętajmy o bezpieczeństwie podróży. Co Państwo sądzicie na temat tego stwierdzenia - ile w nim prawdy, a ile mitu?

Próby weryfikacji mitu (7)

12.11.2012 przez Bartosz Maczkowski - Student medycyny: Student UMLub i WUM
obalam

Można zaszczepić się przed ugryzieniem i wtedy jest mniejsza szansa na rozwinięcie się wścieklizny w naszym organizmie co nie oznacza że taka szczepionka oznacza całkowitą odporność na wściekliznę

12.11.2012 przez Michał Żuk - Inny: uczeń
obalam

Szczepienie przeciw wściekliźnie podaje się tylko w przypadku pogryzienia przez zwierzę. Z tego co mi wiadomo, nie ma profilaktycznych szczepionek przeciw tej chorobie.

13.11.2012 przez Bartłomiej Rawski - epidemiolog, specjalista zdrowia publicznego
obalam

Szczepionka przeciwko wściekliźnie powoduję zmniejszenie ryzyka rozwoju choroby organizmie. Profilaktycznie szczepi się osoby, które mają kontakt ze zwierzętami, zwłaszcza którzy mogą mieć kontakt ze zwierzętami chorymi na wściekliznę np. przeprowadzający sekcję padłych zwierząt.

13.11.2012 przez Agnieszka Lisowska - Pielęgniarka: Studentka Studiów Mgr
obalam

To zalezy kto jak na to patrzy. Szczepienie to 5 zastrzykow, gdy dochodzi do glebokiego pogryzienia podaje sie 2 przypominajace. U osoby nie szczepionej podaje sie 5 zastrzykow plus immunoglobulinę

13.11.2012 przez Klaudia Ksepko - Student medycyny: studentka 6. roku
obalam

WHO zaleca szczepienie dzieci przeciwko wściekliźnie przed wyjazdem w rejony o dużym ryzyku zakażenia (ryc.). Ryzyko zakażenia jest większe u osób planujących intensywną turystykę aktywną (np. jazdę na rowerze, bieganie, piesze wędrówki, biwakowanie), zwłaszcza w rejonach wiejskich. WHO szczególne zaleca uodpornienie dzieci, między innymi ze względu na zachowania predysponujące do zakażenia poprzez kontakty ze zwierzętami lub potencjalną możliwość zatajenia ekspozycji przed opiekunami. Uodpornienie przedekspozycyjne polecane jest także osobom podróżującym do regionów oddalonych od placówek opieki zdrowotnej zapewniających profilaktykę poekspozycyjną. W wielu krajach rozwijających się nie ma dostępu do swoistej immunoglobuliny przeciwko wściekliźnie ani do szczepionki nowej generacji zalecanej przez WHO.

22.12.2012 przez kontousuniete - Student
obalam

Osoby po szczepione profilaktycznej nie są zwolnione z konieczności zastosowania szczepienia po pokąsaniu przez zwierzę podejrzane o tę chorobę, jednak ułatwia procedury medyczne w takiej sytuacji.

23.12.2012 przez Marcin Musiał - Student medycyny: Pomorski Uniwersytet Medyczny
obalam

Wskazania do stosowania:

Jest wskazana w zapobieganiu wściekliźnie u dzieci i dorosłych. Może być stosowana przed i po ekspozycji, jako szczepienie pierwotne lub jako dawka przypominająca.

Osoby, którym szczególnie zaleca się szczepienia: Lekarze weterynarii i ich asystenci oraz opiekunowie zwierząt,

Osoby, które ze względu na zawód lub w wolnym czasie mają kontakt z takimi gatunkami jak psy,koty, skunksy, szopy pracze, nietoperze lub inne gatunki, które potencjalnie mogą mieć wściekliznę. Przykładami takich osób są: leśnicy, myśliwi, pracownicy leśnictwa, speleolodzy, wypychacze zwierząt,

Dorośli i dzieci przebywające lub podróżujące do obszarów, gdzie występuje zagrożenie zakażenia się wścieklizną.

24.02.2013 przez Ernest Piotr Kuchar - Lekarz: Dr n. med.
obalam

Propfilaktyka poekspozycyjna wścieklizny u osoby niezaszczepionej polega na oczyszczeniu rany oraz podaniu swoistej immunoglobuliny i 5 dawek szczepionki. Łącznie osoba eksponowana otrzyma conajmniej 6-7 zastrzyków, w tym bolesną immunoglobulinę, którą podaje się ostrzykując okolicę rany i resztę domięśniowo. Profilaktyka poekspozycyjna u osoby uprzednio zaszczepionej polega na podaniu 2 dawek szzcepionki po każdej ekspozycji. Nie podaje się imonoglobuliny. Ponieważ przed wyjazdem szczepienie przed-ekspozycyjne składało się z 3 dawek, unikamy wstrzyknięcia immunoglobnuliny, która jest kosztowna i trudno dostępna w krajach rozwijających się. Ponadto szczepienia przed-ekspozycyjne są badziej skuteczne niż proflaktyka po-ekspozycyjna.

Agnieszka moim zdaniem popatrzyła na sprawę w najbardziej obiektywny sposób, tylko pomyliła liczbę zastrzyków w profilaktyce przedekspozycyjnej - są 3 a nie 5.  

Podsumowując, ze względu na mniejszą liczbę zastrzyków, uniknięcie podania kosztownej immunoglobuliny i wyższą skuteczność profilaktyka przedekspozycyjna wścieklizny jest opłacalna, zatem obalamy mit.

Piśmiennictwo:

1. http://pogromcymitowmedycznych.pl/news/profilaktyka-w%C5%9Bcieklizny/

2. http://www.pis.gov.pl/userfiles/file/Departament%20EP/szczepienia/zal_szczep%20PSO%202012.pdf

3. http://www.cdc.gov/rabies/resources/acip_recommendations.html

4. http://www.who.int/rabies/en/WHO_guide_rabies_pre_post_exp_treat_humans.pdf