Dziurawiec jest dobry na depresję

prawda?

Próby weryfikacji mitu (10)

27.10.2012 przez Bartosz Maczkowski - Student medycyny: Student UMLub i WUM
potwierdzam

Napar z dziurawca może pomóc w depresji jednak nie może zastąpić farmakoterapii.

31.10.2012 przez Adam Kuś - Inny: ciekawski, chory na zzsk
potwierdzam

Skoro już od dawien dawna dziurawiec jest kojarzony z ziołem poprawiającym samopoczucie to jak najbardziej jest dobry na stany depresyjne

2.11.2012 przez Anna Pasternak - Inny: diagnosta laboratoryjny
potwierdzam

Preparaty dziurawca poprawiają nastrój i mogą być stosowane w łagodnych zaburzeniach depresyjnych. Więcej na ten temat w artykule "Dziurawiec - czyli życie bez smutku" dostępnym pod zamieszczonym linkiem.

2.11.2012 przez Kaja Winczyk - Student medycyny: studentka jak studentka
potwierdzam

Naturalne metody zwalczania obniżonego nastroju, w tym m.in. ziołolecznictwo, wspierane przez nowoczesną medycynę i farmakologię, zyskują nieustannie coraz większe grono zwolenników. Jednym z najpowszechniej stosowanych ziół jest dziurawiec, stosowany zarówno w przypadku łagodnych stanów depresyjnych jak i na dolegliwości żołądkowe

22.11.2012 przez Bernarda Płusa - Student medycyny: UMED Łódź
potwierdzam

Otóż preparaty dziurawca, u chorych z umiarkowaną bądź ciężką depresją pomagają lepiej niż placebo i podobnie skutecznie jak leki przeciwdepresyjne. Rzadziej też (w porównaniu do farmakoterapii), preparaty z dziurawca wywołują skutki uboczne, przez które pacjenci przerywają terapię- wynikałoby więc z tego, że nie tylko dziurawiec może być skuteczny przy łagodzeniu objawów depresji, ale również może być bardziej dla pacjenta bezpieczny

30.11.2012 przez Marcin Musiał - Student medycyny: Pomorski Uniwersytet Medyczny
potwierdzam

Hipokrates zalecał ją przy chorobach płucnych, owrzodzeniach wewnętrznych i stanach zapalnych, ale już Andromachus z Krety, który był lekarzem Nerona, sporządzał z dziurawca także odtrutki przeciw różnego rodzaju jadom, bo jak wiadomo, na dworze tego władcy było na nie duże zapotrzebowanie. Także nasz Syreniusz polecał wyciąg z dziurawca przeciw jadom i truciznom. Jest w tej roślinie coś tajemniczego, jej żółte kwiatki rozcierane w palcach zmieniają kolor na czerwony, toteż w średniowieczu nazywano ją fuga daemonum – przeganiająca diabła. I trzeba było poczekać do XX wieku, aby zostało to potwierdzone naukowo. Tyle że we współczesnej terminologii nie mówi się, że dziurawiec zmusza diabła do ucieczki z ludzkiego ciała, lecz że wydobywa człowieka z depresji i stanów lękowych.

Profesor dr hab. Ryszard Piękoś (Katedra i Zakład Chemii Nieorganicznej Akademii Medycznej w Gdańsku) napisał w „Wiadomościach Zielarskich” (1998/9):

Aspektem terapeutycznym ziela dziurawca, który doczekał się opracowania monograficznego przez lekarza psychiatrę Harolda Bloomfielda, jest jego aktywność antydepresyjna. Za sensację uznano działanie preparatów dziurawca porównywalne z promazyną, przyjmowaną przez ok. 24 mln pacjentów na świecie i uznawaną jako pigułkę szczęścia w leczeniu depresji, stanów lękowych i apatii. Berlińska firma Lichtwer Pharma od kilku lat odnotowuje wzrost popytu na preparaty z dziurawca (Kira i Jarsin). Te i podobne preparaty rozchodzą się także masowo w Stanach Zjednoczonych rywalizując skutecznie z promazyną. Przyczynę popularności preparatów z dziurawca w leczeniu chorób psychicznych, prócz ich stwierdzonej aktywności, należy upatrywać w bezpieczeństwie stosowania, które silnie kontrastuje z zestawieniem działań niepożądanych promazyny.

9.12.2012 przez Klaudia Ksepko - Student medycyny: studentka 6. roku
potwierdzam

Dziurawiec mniejsza objawy łagodnej formy depresji (hamuje rozkład neurotransmiterów w mózgu, hamuje również monoaminooksydazę (MAO) i działa jako inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny). Pomaga przy lekkiej bezsenności, a także przy migrenie. Ma działanie żółciopędne, żółciotwórcze, pobudzające trawienie, przeciwzapalne i dezynfekcyjne (może być stosowany zewnętrznie na rany i do płukania gardła)

20.12.2012 przez Damian Z - Inny: Ratownik Medyczny/Student Pielęgniarstwa
potwierdzam

Otóż preparaty dziurawca, u chorych z umiarkowaną bądź ciężką depresją pomagają lepiej niż placebo i podobnie skutecznie jak leki przeciwdepresyjne. Rzadziej też (w porównaniu do farmakoterapii)

27.12.2012 przez kontousuniete - Student
potwierdzam

W leczeniu depresji stosuje się wiele preparatów. Niektóre z tych leków powodują przykre skutki uboczne i nie są dobrze tolerowane przez pacjentów. Preparaty z wyciągiem z dziurawca zwyczajnego poprawiają nastrój i samopoczucie chorych z depresją, umożliwiają życie bez smutku.

27.12.2012 przez Tomasz Wacikowski - Student medycyny: Przewodniczący SKN Kardiologii Dziecięcej IP-CZD
potwierdzam

Preparaty dziurawca, u chorych z umiarkowaną bądź ciężką depresją pomagają lepiej niż placebo i podobnie skutecznie jak leki przeciwdepresyjne. Rzadziej też (w porównaniu do farmakoterapii), preparaty z dziurawca wywołują skutki uboczne, przez które pacjenci przerywają terapię- wynikałoby więc z tego, że nie tylko dziurawiec może być skuteczny przy łagodzeniu objawów depresji, ale również może być bardziej dla pacjenta bezpieczny.

1.03.2013 przez Krzysztof Łabuzek - Lekarz: Dr hab. n. med.
potwierdzam

Może pomóc w leczeniu łagodnej depresji, ale zawsze po konsultacji z lekarzem psychiatrą. Stosując go należy zwrócić baczną uwagę na liczne interakcje. Cytuję za Panem doktorem n. farm. Tomaszem Bajem z Katedry i Zakładu Farmakognozji Uniwersytetu Medycznego w Lublinie:

 Właściwości lecznicze dziurawca znane były od średniowiecza. Przez Paracelsusa roślina ta nazwana była nawet „arniką dla nerwów”, co świadczyło o wysokiej skuteczności. Mimo iż ziele dziurawca znane i używane było od dawna w medycynie ludowej, to do Farmakopei Polskiej substancja roślinna weszła dopiero w 1970 r. W fitoterapii stosowane jest ziele dziurawca, zebrane w początkowej fazie kwitnienia i wysuszone najlepiej w warunkach naturalnych – w cieniu i w przewiewie. Mechanizm łagodnego działania antydepresyjnego (antidepressivum) dziurawca związany jest m.in. z hamowaniem monoaminoksydazy (MAO) i katecholo- O-metylotransferazy (COMT), czyli enzymów odpowiedzialnych za katabolizm amin biogennych. Głównymi związkami wykazującymi właściwości psychotonizujące są zwłaszcza pochodne diantronowe i antranolowe, do których zaliczane są związki z grupy hyperycyn: hyperycyna i pseudohyperycyna oraz protohyperycyna, protopseudohyperycyna i cyklopseudohyperycyna. Ziele dziurawca zawiera także związki flawonoidowe (typu flawanolu), dzięki czemu działa rozkurczająco na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, naczyń krwionośnych, w mniejszym stopniu na drogi moczowe. Surowiec jest stosowany w zaburzeniach czynnościowych oraz w stanach zapalnych wątroby (cholagogum et cholareticum), a także w schorzeniach przewodu pokarmowego (spasmolylicum). Wyciągi z substancji są również stosowane zewnętrznie, w celu przyspieszenia gojenia ran (antiphlogisticum).

Należy jednak pamiętać, że zastosowanie wyciągu z dziurawca dotyczyć powinno monoterapii. Nie należy go wprowadzać do terapii w przypadku stosowania innych leków przeciwdepresyjnych bez konsultacji z lekarzem. W społeczeństwie istnieje przeświadczenie, że stosowanie preparatów ziołowych w łagodnej i umiarkowanej depresji jest bezpieczniejsze, lepiej tolerowane przez nasz organizm i niepowodujące działań ubocznych i uzależnień w porównaniu z lekami syntetycznymi. W większości przypadków nie jest to pogląd bezpodstawny, ale stosując substancje roślinne należy pamiętać o zachowaniu ostrożności. Częstość występowania działań niepożądanych po stosowaniu preparatów zawierających wyciąg z dziurawca w leczeniu depresji szacuje się na około 3% przypadków, zaś po związkach syntetycznych przeciwdepresyjnych występowanie tych reakcji ocenia się na około 20%. Poniżej przedstawiono wybrane interakcje związane ze stosowaniem preparatów zawierających dziurawiec z innymi lekami i preparatami.

Hyperycyna może zmieniać biotransformację ksenobiotyków, może więc powodować wzrost klirensu wielu leków, m.in. doustnych antykoagulantów a także doustnych środków antykoncepcyjncyh. Ze względu na indukcję enzymów cytochromu P-450, hyperycyna może powodować zmniejszenie stężenia niektórych leków, np. teofiliny, digoksyny cyklosporyny. W literaturze opisywano przypadki zmiany fazy depresyjnej w maniakalną, po zastosowaniu dziurawca. Osoby, które zażywają leki zawierające fenytoinę, muszą o tym fakcie poinformować lekarza lub farmaceutę przed rozpoczęciem przyjmowania preparatów z dziurawcem. Fenytoina należy do substancji o działaniu przeciwdrgawkowym, zapobiega wystąpieniu i zmniejsza częstość występowania napadów padaczkowych uogólnionych. Zmniejsza także częstość występowania napadów częściowych i przeciwdziała ich uogólnieniu, zapobiega również rozprzestrzenianiu się impulsów bólowych w neuralgii nerwu trójdzielnego. Nie należy stosować jednocześnie fenytoiny z preparatami ziołowymi zawierającymi w składzie ziele dziurawca, ponieważ zmniejsza on skuteczność fenytoiny.
Podczas stosowania indynawiru jednocześnie z zielem dziurawca, zaobserwowano istotne zmniejszenie stężenia leku w osoczu do około 20% wartości osiąganej podczas stosowania samego indynawiru. Jest to wynik indukcji enzymów metabolizujących leki i (lub) białek transportowych przez ziele dziurawca. W związku z tym nie należy jednocześnie podawać preparatów zawierających indynawir z preparatami ziołowymi, zawierającymi ziele dziurawca. Jeśli pacjent już stosuje ziele dziurawca, powinien przestać go zażywać, powinien być skierowany na badanie miana wirusa i, jeśli to możliwe, stężenia indynawiru. Stężenie indynawiru może się zwiększyć po zaprzestaniu przyjmowania ziela dziurawca i może być konieczne dostosowanie dawki preparatu. Działanie indukujące enzymy metabolizujące może utrzymywać się do 2 tygodni po zaprzestaniu leczenia zielem dziurawca. W badaniu klinicznym, przeprowadzonym u zdrowych ochotników, dziurawiec wykazywał krótkotrwałe działanie hamujące z następczym pobudzeniem metabolizmu worykonazolu, leku przeciwgrzybiczego o szerokim spektrum działania z grupy tiazoli. Po 15 dniach leczenia dziurawcem (300 mg 3 razy na dobę) stężenie worykonazolu w surowicy krwi, po podaniu jednorazowej dawki 400 mg, zmniejszyło się o 40-60%. Jednoczesne stosowanie worykonazolu i dziurawca jest niewskazane. Podobnie jak w przypadku innych leków z grupy agonistów receptora 5HT, stosowanych w napadach bólu migrenowego, jednoczesne zastosowanie zolmitryptanu z preparatami ziołowymi, zawierającymi ziele dziurawca, może powodować nasilenie działań niepożądanych.

Działanie warfaryny możne również zmniejszyć poprzez jednoczesne stosowanie preparatu ziołowego z dziurawca. Jest to związane z indukowaniem przez dziurawiec aktywności enzymów metabolizujących. Preparaty ziołowe zawierające dziurawiec nie powinny być łączone z warfaryną. Efekt indukujący aktywność enzymów może się utrzymywać nawet przez 2 tygodnie od zaprzestania leczenia dziurawcem. W badaniach na ochotnikach, którym przez okres 2 tygodni podawano jednocześnie preparat z ziela dziurawca i symwastatynę, doszło do nasilenia metabolizmu symwastatyny, a więc obniżenia wartości AUC (miara ilości leku, jaka dociera do krążenia ogólnego, obliczana metodą trapezów w przedziale czasu od zera do nieskończoności) i Cmax (największe stężenie leku obserwowane we krwi natychmiast po jego dożylnym podaniu lub po pewnym czasie, po podaniu pozanaczyniowym). Związki biologicznie czynne, występujące w zielu dziurawca, są silnymi induktorami CYP 3A4 w ścianie jelita i wątrobie, co powoduje znaczny wzrost przedsystemowego metabolizmu symwastatyny. Również z indukcją CYP 3A4 można wiązać potencjalne obniżenie stężenia midazolamu w organizmie. Jednoczesne zażywanie preparatów dziurawca i midazolamu może powodować konieczność wprowadzenie przez lekarza większej dawki midazolamu. Na zakończenie należy przypomnieć, że jednym z najbardziej znanych działań niepożądanych ziela dziurawca są właściwości fotosensybilizujące. Szczególnie wrażliwymi na to działanie są osoby o jasnej karnacji skóry. Należy pamiętać, że po spożyciu preparatów zawierających dziurawiec, niewskazane jest wystawianie skóry na działanie promieni słonecznych.
Jakkolwiek wystąpienie interakcji pomiędzy preparatami zawierającymi dziurawiec a lekami syntetycznymi zależy od wielu czynników osobniczych, to należy obserwować reakcje naszego organizmu przy przyjmowaniu leków i w razie wystąpienia niepokojących symptomów zwrócić się do lekarza. Zestawienie najczęściej opisywanych w literaturze interakcji, połączonych z przyjmowaniem preparatów z dziurawcem, przedstawiono w tabeli na str. 9. Z przeprowadzonych w Niemczech badań ankietowych wynika, że spośród 150 hospitalizowanych pacjentów, 8% przyjmowało preparaty zawierające dziurawiec, który zwiększa eliminację wielu leków z organizmu, tym samym obniża ich stężenie. Tylko 1 pacjent wspomniał o tym fakcie podczas przeprowadzonego wywiadu, 2 podczas ankiety, a 9 pacjentów nie wspomniało o tym wcale. Preparaty zawierające dziurawiec mają ugruntowaną pozycję we współczesnej fitoterapii. Ich właściwości terapeutyczne poparte są wieloma badaniami, należy jednak zwracać uwagę, jakie leki przyjmujemy jednocześnie. O „terapii dziurawcowej” należy poinformować lekarza lub farmaceutę.

Piśmiennictwo:
http://www.panacea.pl/articles.php?id=3102; Bauer S., Störmer E., Johne A. i wsp. Alterations in cyclosporin A pharmacokinetics and metabolism during treatment with St John’s wort in renal transplant patients. Br. J. Clin. Pharmacol. 2003, 55(2):203-11; Bilia A.R., Gallori S., Vincieri F. F. St. John’s wort and depression Efficacy, safety and tolerability-an update. Life Sci. 2002, 70:3077- 96; Biuletyn Leków, Fitoterapia - brak informacji od pacjentów. 2006, 1:14-15; Blecharz-Klin K., Piechal A., Pyrzanowska J., Widy-Tyszkiewicz E. Interakcje leków roślinnych stosowanych w chorobach układu oddechowego. Herba Pol. 2005, 51(3/4):89-107; Charakterystyki produktów leczniczych: Cilest, Crixivan, Dormicum, Theophyllinum Baxter, Vfend, Warfin, Phenytoinum WZF, opublikowane przez podmiot odpowiedzialny, dostęp on-line; Community herbal monograph on Hypericum perforatum L., herba (well-established medicinal use) discussion in, EMEA, Doc. Ref.: EMA/HMPC/101304/2008, opubl. Londyn, 12 XI 2009; Hammerness P., Basch E., Ulbricht C. i wsp. St. John’s wort: A Systematic Review of Adverse Effects and Drug Interactions for the Consultation Psychiatrist. Psychosomatics 2003, 44:271-82; Lamer-Zarawska E., Kowal-Gierczak B., Niedworok J. [red.]. Fitoterapia i leki roślinne. PZWL, Wwa 2007; Lantz M. S., Buchalter E., Giambanco V. St. John’s wort and antidepressant drug interactions in the elderly. J. Geriatr. Psychiatry Neurol. 1999; 12(1):7-10; Maciejewska M., Bogacz A., Mrozikiewicz P. M. Zmiany aktywności wybranych enzymów z rodziny cytochromu P-450 w interakcji leku roślinnego z lekiem syntetycznym. Herba Pol. 2008, 54(1):57-67; Mai I., Störmer E., Bauer S. i wsp. Impact of St John’s wort treatment on the pharmacokinetics of tacrolimus and mycophenolic acid in renal transplant patients. Nephrol. Dial. Transplant. 2003, 18:819-22; Michalska I. Dziurawiec w badaniach Labofarmu, PANACEA 2003, 1(2); Moore L. B., Goodwin B., Jones S. A. i wsp. St. John’s wort induces hepatic drug metabolism through activation of the pregnane X receptor. PNAS 2000, 97:7500-02; Morimoto T., Kotegawa T., Tsutsumi K. i wsp. Effect of St. John’s wort on the Pharmacokinetics of Theophylline in Healthy Volunteers. J. Clin. Pharmacol. 2004; 44:95-101; Ożarowski M., Mrozikiewicz P. M. Interakcje pomiędzy lekami roślinnymi a syntetycznymi - prawdopodobieństwo wystąpienia w Polsce i na świecie na podstawie danych epidemiologicznych. Herba Pol. 2005, 51(3/4):65-88; Pfrunder A., Schiesser M., Gerber S. i wsp. Interaction of St John’s wort with low-dose oral contraceptive therapy: a randomized controlled trial. Br. J. Clin. Pharmacol. 2003, 56:683-90; Piaskowska M. Dziurawiec zwyczajny, PANACEA 2006, 4(17); Piotrowicz J., Pazur A., Zachwieja Z. Statyny i ich interakcje z pożywieniem, Bromat. Chem. Toksykol. 2008, 41(4):1023-29; Piscitelli S. C., Burstein A. H., Chaitt D. i wsp. Indinavir concentrations and St John’s wort. Lancet 2000, 355(9203):547-48; Roby C. A., Anderson G. D., Kantor E. i wsp. St John’s wort: Effect on CYP3A4 activity. Clin. Pharmacol. Ther. 2000, 67(5):451-57; Rymaszewska J. Leki psychotropowe w schorzeniach somatycznych - wskazania, ograniczenia i interakcje, Psychiatria w Praktyce Ogólnolekarskiej 2007, 7(41):151-60; Rzewuska M. Wyciąg z dziurawca w porównaniu z imipraminą w leczeniu umiarkowanej depresji. Med. Prakt. 2000, 11(117):145-48; Seńczuk W. Toksykologia współczesna. PZWL, Wwa 2005; Sugimoto K., Ohmori S., Tsuruoka K. i wsp. Different effects of St John’s wort on the pharmacokinetics of simvastatin and pravastatin. Clin. Pharmacol. Ther. 2001, 70:518-24; Tannergren Ch., Engman H., Knutson L. i wsp. St John’s wort decreases the bioavailability of R- and S-verapamil through induction of the first-pass metabolism. Clin. Pharmacol. Ther. 2004;75(4):298-309; Wojtczak A., Skrętowicz J. Rola polimorfizmu cytochromu P450 w metabolizmie leków stosowanych w farmakoterapii chorób układu krążenia. Kardiol. Pol. 2009, 67:1011-14.