Herbatka z dziurawca może osłabiać działanie tabletek antykoncepcyjnych.

Herbatka z dziurawca jest doskonała w łagodzeniu objawów ze strony układu pokarmowego, ale czy ma wpływ na działanie antykoncepcyjne tabletek?

Próby weryfikacji mitu (19)

26.10.2012 przez Bartosz Maczkowski - Student medycyny: Student UMLub i WUM
potwierdzam

Do końca nie wiem jaki jest mechanizm ale istotnie herbata z dziurawca może obniżyć skuteczność działania tabletek antykoncepcyjnych.

26.10.2012 przez Kaja Winczyk - Student medycyny: studentka jak studentka
potwierdzam

Należy też uważać z doustnym przyjmowaniem dziurawca podczas stosowania tabletek antykoncepcyjnych – niektórzy producenci zastrzegają, że może on obniżać skuteczność działania preparatu.

26.10.2012 przez Iza - Student: student
potwierdzam

dziurawiec zwyczajny może obniżyć działanie tabletek antykoncepcyjnych i wielu innych tabletek, dlatego stosując leki przed wypiciem herbaty z dziurawca należy skonsultować się z lekarzem

27.10.2012 przez kontousuniete - Student
potwierdzam

Dziurawiec złocisty może osłabiać działanie zażywanych przez kobiety hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Skutkiem tego mogą być nieregularne krwawienia, a czasami nawet niechciana ciąża.

30.10.2012 przez Anna Pasternak - Inny: diagnosta laboratoryjny
potwierdzam

Tak może. Dlatego lepiej stosować dodatkowo inne metody antykoncepcyjne podczas stosowania preparatów dziurawca

31.10.2012 przez Adam Kuś - Inny: ciekawski, chory na zzsk
potwierdzam

Dziurawiec złocisty – działający nasennie czy odstresowująco napar może osłabiać działanie zażywanych przez kobiety hormonalnych środków antykoncepcyjnych i wywołać nieregularne krwawienia, a czasami nawet niechcianą ciążę, pogarsza skuteczność digoksyny (leku z naparstnicy, stosowanego w leczeniu niewydolności serca).

1.11.2012 przez Klaudia Ksepko - Student medycyny: studentka 6. roku
potwierdzam

Zioło to faktycznie osłabia skuteczność antykoncepcji hormonalnej, dlatego zalecane jest całkowite odstawienie preparatów z dodatkiem dziurawca.

W razie sporadycznego przyjęcia należy przestrzegać co najmniej 4 godzinnego odstępu między przyjmowaniem obu preparatów. Jeżeli odstęp ten będzie krótszy, wskazane będzie stosowanie dodatkowych metod zabezpieczenia przez kolejnych 7 dni.

1.11.2012 przez Paulina Górska - Student medycyny: dietetyka IV rok
potwierdzam

Dziurawiec powoduje obniżenie stężenia leku antykoncepcyjnego we krwi, a więc osłabia jego działanie.

9.11.2012 przez Bartosz Chyżyński - Student: Student Medycyny
potwierdzam

Może osłabiać działanie Tabletek antykoncepcyjnych ponieważ indykuje on min enzym CYP3A4 który także bierze udział w metaboliźmie doustnej antykoncepcji, co w konsekwencji prowadzi do zmniejszenia stężenia leku we krwi i osłabienia działania :)

12.11.2012 przez Ania Nagel - Student: biotechnologii UG-GUMed
potwierdzam

Dziurawiec zwyczajny zawiera hiperycynę ( z tym, że jej stężenie w herbatkach jest dużo niższe niż w roztworze alkoholowym) która przyspiesza metabolizm rożnych leków, w tym antykoncepcyjnych, co zmniejsza ich skuteczność.

13.11.2012 przez Szymon Suwała - Lekarz: lekarz POZ
potwierdzam

Hyperycyna zawarta w dziurawcu ze względu na działanie poprzez cytochrom P450 w znaczący sposób może wpływać na działanie tabletek antykoncepcyjnych - tak więc, jest to prawda.

19.11.2012 przez Bernarda Płusa - Student medycyny: UMED Łódź
potwierdzam

Dziurawiec może osłabiać działanie antykoncepcji, skutkiem tego mogą być nieregularne krwawienia a nawet niechciana ciąża

23.11.2012 przez Magdalena Kościelniak - Student: .
potwierdzam

ulotki tabletek antykoncepcyjnych ostrzegają że przy przyjmowaniu preparatów z dziurawca osłabia się działanie tabletek antykoncepcyjnych

29.11.2012 przez Marcin Musiał - Student medycyny: Pomorski Uniwersytet Medyczny
potwierdzam

Dziurawiec zawiera składniki, które aktywują wątrobę do szybszego rozkładania leków i wydalania ich. To sprawia, że hormony z tabletki przerabiane przez wątrobę szybciej opuszczają organizm. Ich poziom może być więc niewystarczający, by zapewnić efekt antykoncepcyjny. Jeśli zażywasz tabletki hormonalne zrezygnuj z naparu z dziurawca na niestrawność. Nie bierz też Deprimu. Ten ziołowy lek antydepresyjny zawiera wyciąg z dziurawca. Uwaga! Składniki z dziurawca działają jeszcze przez dwa tygodnie po zakończeniu przyjmowania specyfiku z wyciągiem z tego ziela.

30.11.2012 przez Bartłomiej Rawski - epidemiolog, specjalista zdrowia publicznego
potwierdzam

Dziurawiec może powodować obniżenie działania doustnych środków antykoncepcyjnych, związku z tym trzeba uważnie stosować dziurawiec podczas stosowanie doustnej antykoncepcji.

1.12.2012 przez Adam Oldfart - Inny: Farmaceuta
potwierdzam

Dziurawiec to ziółko bardzo przydatne, ale przyjmowanie go razem z innymi lekami może mieć niekorzystne skutki. Informacja na ten temat zawsze jest podana w ulotce dla pacjenta. Czytać ulotki.

9.12.2012 przez agatamaszczyk - Student medycyny: student
potwierdzam

Dziurawie zawiera miedzy innymi hyperforyne, ktora usprawnia pracę wątroby. W konsekwencji tabletki antykoncepcyjne zostają szybciej rozłożone i wydalone z organizmu.

25.12.2012 przez Anita Grochowska - Student: farmacja
potwierdzam

Owszem, wyciągi z ziela dziurawca mogą osłabiać działanie doustnych środków antykoncepcyjnych co może przyczyniać się do zwiększenia prawdopodobieństwa wystąpienia niechcianej ciąży. Ulotki preparatów antykoncepcyjnych informują, aby nie przyjmować ich jednocześnie z preparatami z ziela dziurawca.

27.12.2012 przez Tomasz Wacikowski - Student medycyny: Przewodniczący SKN Kardiologii Dziecięcej IP-CZD
potwierdzam

Herbata ziołowa z dziurawca może osłabiać terapię antykoncepcyjną.

1.03.2013 przez Krzysztof Łabuzek - Lekarz: Dr hab. n. med.
potwierdzam

Cytuję za Panem doktorem n. farm. Tomaszem Bajem z Katedry i Zakładu Farmakognozji Uniwersytetu Medycznego w Lublinie:

Aby zrozumieć wzajemne interakcje leków (ksenobiotyków), należy poznać ich metabolizm. Substancje obce ulegają w naszym organizmie biotransformacji, czyli różnym przemianom chemicznym. Przemiany te można podzielić na 3 fazy. Faza pierwsza obejmuje procesy utleniania, redukcji i hydrolizy, w wyniku której leki ulegają przekształceniu w bardziej polarne związki. Faza druga to łączenie ksenobiotyków ze związkami endogennymi (np. kwasem glukuronowym) i powstawanie zazwyczaj związków nieaktywnych, przygotowanych do wydalenia z organizmu z moczem lub żółcią. Niekiedy produkty drugiej fazy ulegają aktywacji metabolicznej, np. do wolnych rodników – faza trzecia. Tylko niewielka liczba substancji organicznych nie podlega powyższym reakcjom. Celem biotransformacji jest zwiększenie rozpuszczalności leków w wodzie. W procesach przemian ksenobiotyków udział biorą enzymy mikrosomalne, których rolą są reakcje utleniania, redukcji, hydrolizy i sprzęgania. Enzymy, które katalizują utlenianie leków, zaliczane są do monooksygenaz. Głównymi monooksygenazami siateczki śródplazmatycznej są enzymy grupy cytochromu P-450. Cytochrom ten w naszym organizmie występuje w postaci wielu izoenzymów różniących się budową. Białka i geny kodujące cytochrom P-450 oznaczane są skrótem CYP, po którym następuje określenie rodziny, podrodziny i poszczególnego białka lub genu, np. CYP3A4. Zahamowanie (inhibicja) aktywności enzymów odpowiedzialnych za biotransformację prowadzi do zwiększenia stężenia leku we krwi i tym samym do wydłużenia i nasilenia jego działania, nasilenie (indukcja) aktywności enzymu powoduje natomiast zmniejszenie stężenia, a w konsekwencji skrócenie i osłabienie siły działania leku. Indukcja lub inhibicja cytochromu P-450 może działać korzystnie lub szkodliwie na organizm, zależy to od tego, czy przemiana danej substancji ma charakter detoksykacyjny, czy też prowadzi do powstania bardziej toksycznego metabolitu. Do preparatów, po które coraz chętniej sięga pacjent, należą preparaty zawierające Dziurawiec zwyczajny Hypericum perforatum L.
Właściwości lecznicze dziurawca znane były od średniowiecza. Przez Paracelsusa roślina ta nazwana była nawet „arniką dla nerwów”, co świadczyło o wysokiej skuteczności. Mimo iż ziele dziurawca znane i używane było od dawna w medycynie ludowej, to do Farmakopei Polskiej substancja roślinna weszła dopiero w 1970 r. W fitoterapii stosowane jest ziele dziurawca, zebrane w początkowej fazie kwitnienia i wysuszone najlepiej w warunkach naturalnych – w cieniu i w przewiewie. Mechanizm łagodnego działania antydepresyjnego (antidepressivum) dziurawca związany jest m.in. z hamowaniem monoaminoksydazy (MAO) i katecholo- O-metylotransferazy (COMT), czyli enzymów odpowiedzialnych za katabolizm amin biogennych. Głównymi związkami wykazującymi właściwości psychotonizujące są zwłaszcza pochodne diantronowe i antranolowe, do których zaliczane są związki z grupy hyperycyn: hyperycyna i pseudohyperycyna oraz protohyperycyna, protopseudohyperycyna i cyklopseudohyperycyna. Ziele dziurawca zawiera także związki flawonoidowe (typu flawanolu), dzięki czemu działa rozkurczająco na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, naczyń krwionośnych, w mniejszym stopniu na drogi moczowe. Surowiec jest stosowany w zaburzeniach czynnościowych oraz w stanach zapalnych wątroby (cholagogum et cholareticum), a także w schorzeniach przewodu pokarmowego (spasmolylicum). Wyciągi z substancji są również stosowane zewnętrznie, w celu przyspieszenia gojenia ran (antiphlogisticum). Należy jednak pamiętać, że zastosowanie wyciągu z dziurawca dotyczyć powinno monoterapii. Nie należy go wprowadzać do terapii w przypadku stosowania innych leków przeciwdepresyjnych bez konsultacji z lekarzem. W społeczeństwie istnieje przeświadczenie, że stosowanie preparatów ziołowych w łagodnej i umiarkowanej depresji jest bezpieczniejsze, lepiej tolerowane przez nasz organizm i niepowodujące działań ubocznych i uzależnień w porównaniu z lekami syntetycznymi. W większości przypadków nie jest to pogląd bezpodstawny, ale stosując substancje roślinne należy pamiętać o zachowaniu ostrożności. Częstość występowania działań niepożądanych po stosowaniu preparatów zawierających wyciąg z dziurawca w leczeniu depresji szacuje się na około 3% przypadków, zaś po związkach syntetycznych przeciwdepresyjnych występowanie tych reakcji ocenia się na około 20%. Poniżej przedstawiono wybrane interakcje związane ze stosowaniem preparatów zawierających dziurawiec z innymi lekami i preparatami.

Hyperycyna może zmieniać biotransformację ksenobiotyków, może więc powodować wzrost klirensu wielu leków, m.in. doustnych antykoagulantów a także doustnych środków antykoncepcyjncyh. Ze względu na indukcję enzymów cytochromu P-450, hyperycyna może powodować zmniejszenie stężenia niektórych leków, np. teofiliny, digoksyny cyklosporyny. W literaturze opisywano przypadki zmiany fazy depresyjnej w maniakalną, po zastosowaniu dziurawca. Osoby, które zażywają leki zawierające fenytoinę, muszą o tym fakcie poinformować lekarza lub farmaceutę przed rozpoczęciem przyjmowania preparatów z dziurawcem. Fenytoina należy do substancji o działaniu przeciwdrgawkowym, zapobiega wystąpieniu i zmniejsza częstość występowania napadów padaczkowych uogólnionych. Zmniejsza także częstość występowania napadów częściowych i przeciwdziała ich uogólnieniu, zapobiega również rozprzestrzenianiu się impulsów bólowych w neuralgii nerwu trójdzielnego. Nie należy stosować jednocześnie fenytoiny z preparatami ziołowymi zawierającymi w składzie ziele dziurawca, ponieważ zmniejsza on skuteczność fenytoiny.
Podczas stosowania indynawiru jednocześnie z zielem dziurawca, zaobserwowano istotne zmniejszenie stężenia leku w osoczu do około 20% wartości osiąganej podczas stosowania samego indynawiru. Jest to wynik indukcji enzymów metabolizujących leki i (lub) białek transportowych przez ziele dziurawca. W związku z tym nie należy jednocześnie podawać preparatów zawierających indynawir z preparatami ziołowymi, zawierającymi ziele dziurawca. Jeśli pacjent już stosuje ziele dziurawca, powinien przestać go zażywać, powinien być skierowany na badanie miana wirusa i, jeśli to możliwe, stężenia indynawiru. Stężenie indynawiru może się zwiększyć po zaprzestaniu przyjmowania ziela dziurawca i może być konieczne dostosowanie dawki preparatu. Działanie indukujące enzymy metabolizujące może utrzymywać się do 2 tygodni po zaprzestaniu leczenia zielem dziurawca. W badaniu klinicznym, przeprowadzonym u zdrowych ochotników, dziurawiec wykazywał krótkotrwałe działanie hamujące z następczym pobudzeniem metabolizmu worykonazolu, leku przeciwgrzybiczego o szerokim spektrum działania z grupy tiazoli. Po 15 dniach leczenia dziurawcem (300 mg 3 razy na dobę) stężenie worykonazolu w surowicy krwi, po podaniu jednorazowej dawki 400 mg, zmniejszyło się o 40-60%. Jednoczesne stosowanie worykonazolu i dziurawca jest niewskazane. Podobnie jak w przypadku innych leków z grupy agonistów receptora 5HT, stosowanych w napadach bólu migrenowego, jednoczesne zastosowanie zolmitryptanu z preparatami ziołowymi, zawierającymi ziele dziurawca, może powodować nasilenie działań niepożądanych.

Działanie warfaryny możne również zmniejszyć poprzez jednoczesne stosowanie preparatu ziołowego z dziurawca. Jest to związane z indukowaniem przez dziurawiec aktywności enzymów metabolizujących. Preparaty ziołowe zawierające dziurawiec nie powinny być łączone z warfaryną. Efekt indukujący aktywność enzymów może się utrzymywać nawet przez 2 tygodnie od zaprzestania leczenia dziurawcem. W badaniach na ochotnikach, którym przez okres 2 tygodni podawano jednocześnie preparat z ziela dziurawca i symwastatynę, doszło do nasilenia metabolizmu symwastatyny, a więc obniżenia wartości AUC (miara ilości leku, jaka dociera do krążenia ogólnego, obliczana metodą trapezów w przedziale czasu od zera do nieskończoności) i Cmax (największe stężenie leku obserwowane we krwi natychmiast po jego dożylnym podaniu lub po pewnym czasie, po podaniu pozanaczyniowym). Związki biologicznie czynne, występujące w zielu dziurawca, są silnymi induktorami CYP 3A4 w ścianie jelita i wątrobie, co powoduje znaczny wzrost przedsystemowego metabolizmu symwastatyny. Również z indukcją CYP 3A4 można wiązać potencjalne obniżenie stężenia midazolamu w organizmie. Jednoczesne zażywanie preparatów dziurawca i midazolamu może powodować konieczność wprowadzenie przez lekarza większej dawki midazolamu. Na zakończenie należy przypomnieć, że jednym z najbardziej znanych działań niepożądanych ziela dziurawca są właściwości fotosensybilizujące. Szczególnie wrażliwymi na to działanie są osoby o jasnej karnacji skóry. Należy pamiętać, że po spożyciu preparatów zawierających dziurawiec, niewskazane jest wystawianie skóry na działanie promieni słonecznych.
Jakkolwiek wystąpienie interakcji pomiędzy preparatami zawierającymi dziurawiec a lekami syntetycznymi zależy od wielu czynników osobniczych, to należy obserwować reakcje naszego organizmu przy przyjmowaniu leków i w razie wystąpienia niepokojących symptomów zwrócić się do lekarza. Zestawienie najczęściej opisywanych w literaturze interakcji, połączonych z przyjmowaniem preparatów z dziurawcem, przedstawiono w tabeli na str. 9. Z przeprowadzonych w Niemczech badań ankietowych wynika, że spośród 150 hospitalizowanych pacjentów, 8% przyjmowało preparaty zawierające dziurawiec, który zwiększa eliminację wielu leków z organizmu, tym samym obniża ich stężenie. Tylko 1 pacjent wspomniał o tym fakcie podczas przeprowadzonego wywiadu, 2 podczas ankiety, a 9 pacjentów nie wspomniało o tym wcale. Preparaty zawierające dziurawiec mają ugruntowaną pozycję we współczesnej fitoterapii. Ich właściwości terapeutyczne poparte są wieloma badaniami, należy jednak zwracać uwagę, jakie leki przyjmujemy jednocześnie. O „terapii dziurawcowej” należy poinformować lekarza lub farmaceutę.

Piśmiennictwo:
http://www.panacea.pl/articles.php?id=3102; Bauer S., Störmer E., Johne A. i wsp. Alterations in cyclosporin A pharmacokinetics and metabolism during treatment with St John’s wort in renal transplant patients. Br. J. Clin. Pharmacol. 2003, 55(2):203-11; Bilia A.R., Gallori S., Vincieri F. F. St. John’s wort and depression Efficacy, safety and tolerability-an update. Life Sci. 2002, 70:3077- 96; Biuletyn Leków, Fitoterapia - brak informacji od pacjentów. 2006, 1:14-15; Blecharz-Klin K., Piechal A., Pyrzanowska J., Widy-Tyszkiewicz E. Interakcje leków roślinnych stosowanych w chorobach układu oddechowego. Herba Pol. 2005, 51(3/4):89-107; Charakterystyki produktów leczniczych: Cilest, Crixivan, Dormicum, Theophyllinum Baxter, Vfend, Warfin, Phenytoinum WZF, opublikowane przez podmiot odpowiedzialny, dostęp on-line; Community herbal monograph on Hypericum perforatum L., herba (well-established medicinal use) discussion in, EMEA, Doc. Ref.: EMA/HMPC/101304/2008, opubl. Londyn, 12 XI 2009; Hammerness P., Basch E., Ulbricht C. i wsp. St. John’s wort: A Systematic Review of Adverse Effects and Drug Interactions for the Consultation Psychiatrist. Psychosomatics 2003, 44:271-82; Lamer-Zarawska E., Kowal-Gierczak B., Niedworok J. [red.]. Fitoterapia i leki roślinne. PZWL, Wwa 2007; Lantz M. S., Buchalter E., Giambanco V. St. John’s wort and antidepressant drug interactions in the elderly. J. Geriatr. Psychiatry Neurol. 1999; 12(1):7-10; Maciejewska M., Bogacz A., Mrozikiewicz P. M. Zmiany aktywności wybranych enzymów z rodziny cytochromu P-450 w interakcji leku roślinnego z lekiem syntetycznym. Herba Pol. 2008, 54(1):57-67; Mai I., Störmer E., Bauer S. i wsp. Impact of St John’s wort treatment on the pharmacokinetics of tacrolimus and mycophenolic acid in renal transplant patients. Nephrol. Dial. Transplant. 2003, 18:819-22; Michalska I. Dziurawiec w badaniach Labofarmu, PANACEA 2003, 1(2); Moore L. B., Goodwin B., Jones S. A. i wsp. St. John’s wort induces hepatic drug metabolism through activation of the pregnane X receptor. PNAS 2000, 97:7500-02; Morimoto T., Kotegawa T., Tsutsumi K. i wsp. Effect of St. John’s wort on the Pharmacokinetics of Theophylline in Healthy Volunteers. J. Clin. Pharmacol. 2004; 44:95-101; Ożarowski M., Mrozikiewicz P. M. Interakcje pomiędzy lekami roślinnymi a syntetycznymi - prawdopodobieństwo wystąpienia w Polsce i na świecie na podstawie danych epidemiologicznych. Herba Pol. 2005, 51(3/4):65-88; Pfrunder A., Schiesser M., Gerber S. i wsp. Interaction of St John’s wort with low-dose oral contraceptive therapy: a randomized controlled trial. Br. J. Clin. Pharmacol. 2003, 56:683-90; Piaskowska M. Dziurawiec zwyczajny, PANACEA 2006, 4(17); Piotrowicz J., Pazur A., Zachwieja Z. Statyny i ich interakcje z pożywieniem, Bromat. Chem. Toksykol. 2008, 41(4):1023-29; Piscitelli S. C., Burstein A. H., Chaitt D. i wsp. Indinavir concentrations and St John’s wort. Lancet 2000, 355(9203):547-48; Roby C. A., Anderson G. D., Kantor E. i wsp. St John’s wort: Effect on CYP3A4 activity. Clin. Pharmacol. Ther. 2000, 67(5):451-57; Rymaszewska J. Leki psychotropowe w schorzeniach somatycznych - wskazania, ograniczenia i interakcje, Psychiatria w Praktyce Ogólnolekarskiej 2007, 7(41):151-60; Rzewuska M. Wyciąg z dziurawca w porównaniu z imipraminą w leczeniu umiarkowanej depresji. Med. Prakt. 2000, 11(117):145-48; Seńczuk W. Toksykologia współczesna. PZWL, Wwa 2005; Sugimoto K., Ohmori S., Tsuruoka K. i wsp. Different effects of St John’s wort on the pharmacokinetics of simvastatin and pravastatin. Clin. Pharmacol. Ther. 2001, 70:518-24; Tannergren Ch., Engman H., Knutson L. i wsp. St John’s wort decreases the bioavailability of R- and S-verapamil through induction of the first-pass metabolism. Clin. Pharmacol. Ther. 2004;75(4):298-309; Wojtczak A., Skrętowicz J. Rola polimorfizmu cytochromu P450 w metabolizmie leków stosowanych w farmakoterapii chorób układu krążenia. Kardiol. Pol. 2009, 67:1011-14.