Ostra choroba jamy brzusznej – perforacja wrzodu trawiennego

Dodany dn. 14.12.2015 przez Krzysztof Łabuzek

Dzięki znacznemu rozwojowi leczenia farmakologicznego choroby wrzodowej, częstość występowania perforacji wrzodu trawiennego znacznie się obniżyła. Perforacja występuje, kiedy drążący wrzód przebija się przez ścianę przewodu pokarmowego – ścianę żołądka lub dwunastnicy. Drażniące soki trawienne dostają się do jamy otrzewnowej powodując w początkowym etapie chemiczne zapalenie otrzewnej. W składzie soków trawiennych znajduje się między innymi bardzo żrący kwas solny. Ściana żołądka posiada bariery chroniące przed tym kwasem, jednak jeżeli wydostanie się on na zewnątrz „rury”, jaką jest przewód pokarmowy sytuacja przybiera bardzo niekorzystny obrót. Stanowi to bezpośrednie zagrożenie życia. Niekiedy przyczyną choroby wrzodowej żołądka jest obecność bakterii Helicobacter pylori, które mogą bytować żołądku. Odpowiednie wczesne ich wykrycie zarówno w trakcie endoskopii czy przy użyciu testów oddechowych pozwala na włączenie antybiotyków i wykonanie tak zwanej eradykacji, czyli pozbycia się tych bakterii. Choroba wrzodowa żołądka, która jest oporna na leczenie farmakologicznie może również maskować raka żołądka. Brak efektów leczenia spowodowany rozwojem raka może również doprowadzić do perforacji ściany żołądka – perforacji w nowotworze.

Moment perforacji wrzodu objawia się silnym i nagłym, rozrywającym bólem brzucha.  Powłoki brzuszne stają się deskowato napięte, twarde, może pojawić się gorączka. Kiedy owrzodzenie znajduje się na tylnej ścianie żołądka lub dwunastnicy powstaje tak zwany wrzód drążący. Często objawia się masywnym krwotokiem do przewodu pokarmowego, kiedy dojdzie do nadtrawienia sąsiadującej trzustki.

Leczenie perforacji wrzodu trawiennego może przebiegać w różny sposób. Najczęściej, po uprzednim przygotowaniu, chory trafia w trybie pilnym na stół operacyjny. Operacja w przypadku perforacji wrzodu trawiennego polega na zeszyciu otworu w ścianie żołądka lub dwunastnicy z pobraniem wycinków do badania (podejrzenie perforacji w raku) i założeniu drenu w okolicę operowaną. Po zabiegu pacjent poddany jest intensywnemu leczeniu, które polega na obniżeniu stężenia żrącego kwasu solnego w żołądku za pomocą leków podanych dożylnie. Inną, rzadziej spotykaną sytuacją jest brak możliwości zbliżenia brzegów otworu w ścianie przewodu pokarmowego w trakcie operacji. Naszywa się wówczas na taki otwór fragment sieci większej przykrywającej jelita, tworząc z niej pewnego rodzaju „korek”. Takie działanie przypomina trzecią metodę leczenia perforacji wrzodu. W pewnych warunkach może dojść do samoistnego oklejenia się perforacji. Dochodzi wtedy jedynie do miejscowego zapalenia otrzewnej, które przy odpowiednim wsparciu lekami może się wycofać bez zabiegu operacyjnego.

Kiedy w dzisiejszych czasach, przy dostępności do odpowiednich leków „na wrzody” dochodzi jednak do perforacji, pomimo systematycznego leczenia, trzeba myśleć przede wszystkim o raku. Bardzo istotne jest wtedy wykonywanie badań endoskopowych przy objawach sugerujących istnienie choroby wrzodowej. Pobranie wycinków z owrzodzeń może przyspieszyć rozpoznanie raka i niejednokrotnie uratować życie choremu. Pamiętajmy, że rak wcześnie wykryty może być szybciej i skuteczniej leczony.

Komentarzy

  • Obecnie nie ma żadnych komentarzy

Nowy komentarz